Namaste! a Warm Welcome to the Global Website of the Mandhata Patel’s of the Kantha Vibhag, Navsari District of Gujarat, India, a place for the community to collaborate and work together for future progress and joint development to make the world a better place.

ભારતની ૭૧ મી પ્રજાસત્તાક દિનની પરેડ – ૨૬ જાન્યુઆરી, ૨૦૨૦


India’s 71st Republic Day Parade – 26th January, 2020


Short Video Clip – 56 minutes


Long Video Clip – 2 hours and 42 minutes


Education in the Vision of Swami Vivekananda


Swami Vivekananda (1863 – 1902), a great thinker and reformer of India, embraces education, which for him signifies ‘man-making’, as the very mission of his life. In this paper, which purports to expound and analyze Vivekananda’s views on education, an endeavor has been made to focus on the basic theme of his philosophy, viz. the spiritual unity of the universe. Whether it concerns the goal or aim of education, or its method of approach or its component parts, all his thoughts, we shall observe, stem from this dormant theme of his philosophy which has its moorings in Vedanta.

Vivekananda realizes that mankind is passing through a crisis. The tremendous emphasis on the scientific and mechanical ways of life is fast reducing man to the status of a machine. Moral and religious values are being undermined. The fundamental principles of civilization are being ignored. Conflicts of ideals, manners and habits are pervading the atmosphere. Disregard for everything old is the fashion of the day. Vivekananda seeks the solutions of all these social and global evils through education. With this end in view, he feels the dire need of awakening man to his spiritual self wherein, he thinks, lies the very purpose of education.

The Goal or Objective of Education

Vivekananda points out that the defect of the present-day education is that it has no definite goal to pursue. A sculptor has a clear idea about what he wants to shape out of the marble block; similarly, a painter knows what he is going to paint. But a teacher, he says, has no clear idea about the goal of his teaching. Swamiji attempts to establish, through his words and deeds, that the end of all education is man making. He prepares the scheme of this man-making education in the light of his over-all philosophy of Vedanta. According to Vedanta, the essence of man lies in his soul, which he possesses in addition to his body and mind. In true with this philosophy, Swamiji defines education as ‘the manifestation of the perfection already in man.’ The aim of education is to manifest in our lives the perfection, which is the very nature of our inner self. This perfection is the realization of the infinite power which resides in everything and every-where-existence, consciousness and bliss (satchidananda). After understanding the essential nature of this perfection, we should identify it with our inner self. For achieving this, one will have to eliminate one’s ego, ignorance and all other false identification, which stand in the way. Meditation, fortified by moral purity and passion for truth, helps man to leave behind the body, the senses, the ego and all other non-self elements, which are perishable. He thus realizes his immortal divine self, which is of the nature of infinite existence, infinite knowledge and infinite bliss.

At this stage, man becomes aware of his self as identical with all other selves of the universe, i.e. different selves as manifestations of the same self. Hence education, in Vivekananda’s sense, enables one to comprehend one’s self within as the self everywhere. The essential unity of the entire universe is realized through education. Accordingly, man making for Swamiji stands for rousing mans to the awareness of his true self. However, education thus signified does not point towards the development of the soul in isolation from body and mind. We have to remember that basis of Swamiji’s philosophy is Advaita which preaches unity in diversity. Therefor, man making for him means a harmonious development of the body, mind and soul.

In his scheme of education, Swamiji lays great stress on physical health because a sound mind resides in a sound body. He often quotes the Upanishadic dictum ‘nayamatma balahinena labhyah’; i.e. the self cannot be realized by the physically weak. However, along with physical culture, he harps on the need of paying special attention to the culture of the mind. According to Swamiji, the mind of the students has to be controlled and trained through meditation, concentration and practice of ethical purity. All success in any line of work, he emphasizes, is the result of the power of concentration. By way of illustration, he mentions that the chemist in the laboratory concentrates all the powers of his mind and brings them into one focus-the elements to be analyzed-and finds out their secrets. Concentration, which necessarily implies detachment from other things, constitutes a part of Brahmacharya, which is one of the guiding mottos of his scheme of education. Brahmacharya, in a nutshell, stands for the practice of self-control for securing harmony of the impulses. By his philosophy of education, Swamiji thus brings it home that education is not a mere accumulation of information but a comprehensive training for life. To quote him: ‘Education is not the amount of information that is put into your brain and runs riot there undigested, all your life.’ Education for him means that process by which character is formed, strength of mind is increased, and intellect is sharpened, as a result of which one can stand on one’s own feet.

Method or Procedure

Having analyzed the goal or objective of education, the next question that naturally arises is about the method of imparting education. Here again, we note the Vedantic foundation of Swamiji’s theory. According to him, knowledge is inherent in every man’s soul. What we mean when we say that a man ‘knows’ is only what he ‘discovers’ by taking the cover off his own soul. Consequently, he draws our attention to the fact that the task of the teacher is only to help the child to manifest its knowledge by removing the obstacles in its way. In his words: ‘Thus Vedanta says that within man is all knowledge even in a boy it is so and it requires only an awakening and that much is the work of a teacher.’ To drive his point home, he refers to the growth of a plant. Just as in the case of a plant, one cannot do anything more than supplying it with water, air and manure while it grows from within its own nature, so is the case with a human child. Vivekananda’s method of education resembles the heuristic method of the modern educationists. In this system, the teacher invokes the spirit of inquiry in the pupil who is supposed to find out things for himself under the bias-free guidance of the teacher.

Swamiji lays a lot of emphasis on the environment at home and school for the proper growth of the child. The parents as well as the teachers should inspire the child by the way they live their lives. Swamiji recommends the old institution of gurukula (living with the preceptor) and similar systems for the purpose. In such systems, the students can have the ideal character of the teacher constantly before them, which serves as the role model to follow.

Although Swamiji is of the opinion that mother tongue is the right medium for social or mass education, he prescribes the learning of English and Sanskrit also. While English is necessary for mastering Western science and technology, Sanskrit leads one into the depths of our vast store of classics. The implication is that if language does not remain the privilege of a small class of people, social unity will march forward unhampered.

Fields of Study

Vivekananda in his scheme of education, meticulously includes all those studies, which are necessary for the all-around development of the body, mind and soul of the individual. These studies can be brought under the broad heads of physical culture, aesthetics, classics, language, religion, science and technology. According to Swamiji, the culture values of the country should form an integral part of the curriculum of education. The culture of India has its roots in her spiritual values. The time-tested values are to be imbibed in the thoughts and lives of the students through the study of the classics like Ramayana, Mahabharata, Gita, Vedas and Upanishads. This will keep the perennial flow of our spiritual values into the world culture.

Education, according to Swamiji, remains incomplete without the teaching of aesthetics or fine arts. He cites Japan as an example of how the combination of art and utility can make a nation great.

Swamiji reiterates that religion is the innermost core of education. However, by religion, he does not mean any particular kind of it but its essential character, which is the realization of the divinity already in man. He reminds us time and again that religion does not consist in dogmas or creeds or any set of rituals. To be religious for him means leading life in such a way that we manifest our higher nature, truth, goodness and beauty, in our thoughts, words and deeds. All impulses, thoughts and actions which lead one towards this goal are naturally ennobling and harmonizing, and are ethical and moral in the truest sense. It is in this context that Swamiji’s idea of religion, as the basis of education should be understood. We note that in his interpretation, religion and education share the identity of purpose.

Why religion forms the very foundation of education becomes clear in his following words: ‘In building up character, in making for everything that is good and great, in bringing peace to others, and peace to one’s own self, religion is the highest motive power, and, therefore, ought to be studied from that standpoint. Swamiji believes that if education with its religious core can invigorate man’s faith in his divine nature and the infinite potentialities of the human soul, it is sure to help man become strong, yet tolerant and sympathetic. It will also help man to extend his love and good will beyond the communal, national and racial barriers.

It is a misinterpretation of Vivekananda’s philosophy of education to think that he has overemphasized the role of spiritual development to the utter neglect of the material side. Vivekananda, in his plan for the regeneration of India, repeatedly presses the need for the eradication of poverty, unemployment and ignorance. He says, We need technical education and all else which may develop industries, so that men, instead of seeking for service, may earn enough to provide for them-selves, and save something against a rainy day. He feels it necessary that India should take from the Western nations all that is good in their civilization. However, just like a person, every nation has its individuality, which should not be destroyed. The individuality of India lies in her spiritual culture. Hence in Swamiji’s view, for the development of a balanced nation, we have to combine the dynamism and scientific attitude of the West with the spirituality of our country. The entire educational program should be so planned that it equips the youth to contribute to the material progress of the country as well as to maintaining the supreme worth of India’s spiritual heritage.

Another important aspect of Swamiji’s scheme of education is women’s education. He realizes that it if the women of our country get the right type of education, then they will be able to solve their own problems in their own way. The main objective of his scheme of female education is to make them strong, fear-less, and conscious of their chastity and dignity. He observes that although men and women are equally competent in academic matters, yet women have a special aptitude and competence for studies relating to home and family. Hence he recommends the introduction of subjects like sewing, nursing, domestic science, culinary art, etc which were not part of education at his time.


The exposition and analysis of Vivekananda’s scheme of education brings to light its constructive, practical and comprehensive character. He realizes that it is only through education that the uplift of masses is possible. To refer to his own words: Traveling through many cities of Europe and observing in them the comforts and education of even the poor people, there was brought to my mind the state of our own poor people and I used to shed tears. When made the difference? “Education” was the answer I got.’

He states it emphatically that if society is to be reformed, education has to reach everyone-high and low, because individuals are the very constituents of society. The sense of dignity rises in man when he becomes conscious of his inner spirit, and that is the very purpose of education. He strives to harmonize the traditional values of India with the new values brought through the progress of science and technology.

It is in the transformation of man through moral and spiritual education that he finds the solution for all social evils. Founding education on the firm ground of our own philosophy and culture, he shows the best of remedies for today’s social and global illness. Through his scheme of education, he tries to materialize the moral and spiritual welfare and upliftment of humanity, irrespective of caste, creed, nationality or time. However, Swami Vivekananda’s scheme of education, through which he wanted to build up a strong nation that will lead the world towards peace and harmony, is still a far cry. It is high time that we give serious thought to his philosophy of education and remembers his call to every-body-‘Arise, awake, and stop not till the goal is reached.
pdf 1. Download Education in the Vision of Swami Vivekananda article – English
pdf 2. સ્વામી વિવેકાનંદ લેખની દ્રષ્ટિએ શિક્ષણ ડાઉનલોડ કરો – ગુજરાતી
pdf 3। स्वामी विवेकानंद के दर्शन में नगर शिक्षा
pdf 4. Download full text Education in the Vision of Swami Vivekananda article – English
pdf 5. Download Original Text – Education – Swami Vivekananda article – English

સ્વામી વિવેકાનંદના વિઝનમાં શિક્ષણ


સ્વામી વિવેકાનંદ (1863 – 1902), ભારતના એક મહાન ચિંતક અને સુધારક, શિક્ષણને સ્વીકારે છે, જે તેમના માટે તેમના જીવનનું લક્ષ્ય તરીકે ‘માનવ-નિર્માણ’ દર્શાવે છે. આ કાગળમાં, વિવેકાનંદના શિક્ષણ વિશેના મંતવ્યોનું વિસ્તૃત અને વિશ્લેષણ કરવાના હેતુથી, તેમના દર્શનની મૂળ થીમ પર ધ્યાન કેન્દ્રિત કરવાનો પ્રયાસ કરવામાં આવ્યો છે, જેમ કે. બ્રહ્માંડની આધ્યાત્મિક એકતા. ભલે તે શિક્ષણના લક્ષ્ય અથવા લક્ષની ચિંતા કરે છે, અથવા તેના અભિગમની પદ્ધતિ અથવા તેના ઘટક ભાગો, તેના બધા વિચારો, આપણે અવલોકન કરીશું, તેમના ફિલસૂફીની આ નિષ્ક્રિય થીમથી ઉદભવે છે જે વેદાંતમાં તેની મૌર છે.
વિવેકાનંદને સમજાયું કે માનવજાત એક સંકટમાંથી પસાર થઈ રહી છે. જીવનની વૈજ્ .ાનિક અને યાંત્રિક રીતો પરનો જોરદાર ભાર માણસને મશીનની સ્થિતિમાં ઝડપથી ઘટાડવાનો છે. નૈતિક અને ધાર્મિક મૂલ્યોને નબળી પાડવામાં આવી રહ્યા છે. સંસ્કૃતિના મૂળભૂત સિદ્ધાંતોની અવગણના કરવામાં આવી રહી છે. આદર્શો, શિષ્ટાચાર અને ટેવનો સંઘર્ષ વાતાવરણમાં વ્યાપી રહ્યો છે. જૂની બધી બાબતો પ્રત્યે અવગણવું એ આજકાલની ફેશન છે. વિવેકાનંદ શિક્ષણ દ્વારા આ બધી સામાજિક અને વૈશ્વિક દુષ્ટતાઓના સમાધાન શોધે છે. આ અંતને ધ્યાનમાં રાખીને, તે માણસને તેના આધ્યાત્મિક સ્વ પ્રત્યે જાગૃત કરવાની તીવ્ર જરૂરિયાત અનુભવે છે, જેમાં તે વિચારે છે, શિક્ષણનો ખૂબ જ હેતુ છે.

શિક્ષણનું લક્ષ્ય અથવા ઉદ્દેશ વિવેકાનંદ નિર્દેશ કરે છે કે હાલના શિક્ષણની ખામી એ છે કે તેનું અનુસરણ કરવાનું કોઈ લક્ષ્ય નથી. શિલ્પકારને સ્પષ્ટ છે કે તે આરસના બ્લોકમાંથી શું આકાર આપવા માંગે છે તે વિશે સ્પષ્ટ વિચાર છે; તે જ રીતે, એક ચિત્રકાર જાણે છે કે તે શું રંગવાનું છે. પરંતુ એક શિક્ષક, તેઓ કહે છે, તેમના શિક્ષણના ધ્યેય વિશે કોઈ સ્પષ્ટ ખ્યાલ નથી. સ્વામીજીએ તેમના શબ્દો અને કાર્યો દ્વારા સ્થાપિત કરવાનો પ્રયાસ કર્યો કે તમામ શિક્ષણનો અંત માણસો બનાવે છે. તે આ માનવસર્જિત શિક્ષણની યોજના વેદાંતના તેમના સર્વાધિકારના દર્શનના પ્રકાશમાં તૈયાર કરે છે. વેદાંત અનુસાર, માણસનો સાર તેના આત્મામાં રહેલો છે, જે તે તેના શરીર અને મન ઉપરાંત ધરાવે છે. આ દર્શન સાથે સાચું, સ્વામીજી શિક્ષણને ‘માણસમાં પહેલેથી જ પૂર્ણતાના અભિવ્યક્તિ’ તરીકે વ્યાખ્યાયિત કરે છે. શિક્ષણનો ઉદ્દેશ્ય આપણા જીવનમાં સંપૂર્ણતાને પ્રગટ કરવાનો છે, જે આપણા આંતરિક સ્વભાવનું સ્વભાવ છે. આ પૂર્ણતા એ અનંત શક્તિની અનુભૂતિ છે જે દરેક જગ્યાએ અને દરેક જગ્યાએ-અસ્તિત્વ, ચેતના અને આનંદ (સચ્ચિદાનંદ) માં રહે છે. આ પૂર્ણતાના આવશ્યક સ્વરૂપને સમજ્યા પછી, આપણે તેને આપણા આંતરિક સ્વ સાથે ઓળખવું જોઈએ. આ પ્રાપ્ત કરવા માટે, વ્યક્તિએ પોતાનો અહંકાર, અજ્oranceાનતા અને અન્ય બધી ખોટી ઓળખ દૂર કરવી પડશે, જે માર્ગમાં .ભા છે. ધ્યાન, નૈતિક શુદ્ધતા અને સત્ય પ્રત્યેના જુસ્સા દ્વારા મજબૂત બનેલું, માણસને શરીર, ઇન્દ્રિયો, અહંકાર અને અન્ય તમામ સ્વ-તત્વોને પાછળ છોડી દેવામાં મદદ કરે છે, જે નાશ પામનારા છે. આ રીતે તે તેના અમર દૈવી સ્વનો અહેસાસ કરે છે, જે અનંત અસ્તિત્વ, અનંત જ્ knowledgeાન અને અનંત આનંદનું સ્વરૂપ છે.

આ તબક્કે, માણસ બ્રહ્માંડના અન્ય તમામ સ્વયં સાથે સમાન તેના પોતાના વિશે જાગૃત થાય છે, એટલે કે સમાન સ્વના અભિવ્યક્તિઓ તરીકે જુદા જુદા સ્વ. આથી વિવેકાનંદના અર્થમાં શિક્ષણ, દરેક જગ્યાએ પોતાને અંદરના સ્વભાવની સમજ માટે સક્ષમ કરે છે. સમગ્ર બ્રહ્માંડની આવશ્યક એકતા શિક્ષણ દ્વારા અનુભવાય છે. તદનુસાર, સ્વામીજી માટે નિર્માણ કરનાર માણસ તેના સાચા આત્મ પ્રત્યેની જાગૃતિ માટે ભીંતચિત્ર માનવો છે. જો કે, આ રીતે સૂચિત શિક્ષણ શરીર અને મનથી એકલતામાં આત્માના વિકાસ તરફ નિર્દેશ કરતું નથી. આપણે યાદ રાખવું જોઈએ કે સ્વામીજીના દર્શનનો આધાર અદ્વૈત છે જે વિવિધતામાં એકતાનો ઉપદેશ આપે છે. તેથી, તેના માટે માણસો બનાવવાનો અર્થ શરીર, મન અને આત્માનો સુમેળપૂર્ણ વિકાસ છે.

તેમની શિક્ષણ યોજનામાં, સ્વામીજી શારીરિક સ્વાસ્થ્ય પર ખૂબ તાણ આપે છે કારણ કે એક ધ્વનિ મન એક ધ્વનિ શરીરમાં રહે છે. તે હંમેશાં ઉપનિષદક હુકમ ‘નયમાત્મ બલાહિના લભ્ય’નો અવતરણ કરે છે; એટલે કે શારીરિક રીતે નબળા દ્વારા પોતાને અનુભૂતિ કરી શકાતી નથી. જો કે, શારીરિક સંસ્કૃતિની સાથે, તે મનની સંસ્કૃતિ પર વિશેષ ધ્યાન આપવાની જરૂરિયાત પર પણ વીણાય છે. સ્વામીજીના મતે ધ્યાન, એકાગ્રતા અને નૈતિક શુદ્ધતાના અભ્યાસ દ્વારા વિદ્યાર્થીઓના મનને નિયંત્રિત અને પ્રશિક્ષિત કરવું પડશે. કાર્યની કોઈપણ લાઇનમાં બધી સફળતા, તે ભાર મૂકે છે, તે એકાગ્રતાની શક્તિનું પરિણામ છે. ચિત્રણ દ્વારા, તેમણે ઉલ્લેખ કર્યો છે કે પ્રયોગશાળાના રસાયણશાસ્ત્રી તેના મનની બધી શક્તિઓને કેન્દ્રિત કરે છે અને વિશ્લેષણ કરવા માટેના તત્વોને એક કેન્દ્રમાં લાવે છે-અને તેમના રહસ્યો શોધી કા .ે છે. એકાગ્રતા, જે આવશ્યકપણે અન્ય વસ્તુઓથી અલગતા સૂચવે છે, તે બ્રહ્મચર્યનો એક ભાગ છે, જે તેમની શિક્ષણ યોજનાના માર્ગદર્શક મોટોમાંનો એક છે. ટૂંકમાં, બ્રહ્મચર્ય, આવેગના સંવાદિતાને સુરક્ષિત રાખવા માટે આત્મ-નિયંત્રણની પ્રથા માટેનો અર્થ છે. તેમના શિક્ષણના દર્શન દ્વારા સ્વામીજીએ આ રીતે ઘરે પહોંચાડ્યું કે શિક્ષણ ફક્ત માહિતીનો સંગ્રહ જ નથી, પરંતુ જીવન માટે એક વ્યાપક પ્રશિક્ષણ છે. તેને ટાંકવો: ‘શિક્ષણ એ માહિતીની માત્રા નથી જે તમારા મગજમાં નાખવામાં આવે છે અને ત્યાં તમારા જીવનમાં અસ્પષ્ટ, દંગલ ચલાવે છે.’ તેના માટે શિક્ષણનો અર્થ એ છે કે જે પ્રક્રિયા દ્વારા પાત્રની રચના થાય છે, મનની શક્તિ વધે છે, અને બુદ્ધિ તીવ્ર બને છે, પરિણામે, વ્યક્તિ પોતાના પગ પર onભા રહી શકે છે.

પદ્ધતિ અથવા પ્રક્રિયા

શિક્ષણના ધ્યેય અથવા ઉદ્દેશ્યનું વિશ્લેષણ કર્યા પછી, આગળનો પ્રશ્ન જે સ્વાભાવિક રીતે ઉદ્ભવે છે તે શિક્ષણ આપવાની પદ્ધતિ વિશે છે. અહીં ફરીથી, અમે સ્વામીજીની સિદ્ધાંતની વેદાંતિક પાયો નોંધીએ છીએ. તેમના મતે, જ્ man’sાન દરેક માણસના આત્મામાં સહજ હોય ​​છે. જ્યારે આપણે કહીએ છીએ કે માણસ ‘જાણે છે’ ત્યારે જ તેનો અર્થ તે થાય છે કે તે પોતાના આત્માને coverાંકીને ‘શોધે’ છે. પરિણામે, તે અમારું ધ્યાન આ હકીકત તરફ ખેંચે છે કે શિક્ષકનું કાર્ય બાળકને તેના માર્ગમાં આવતી અવરોધોને દૂર કરીને તેનું જ્ knowledgeાન પ્રગટ કરવામાં મદદ કરવાનું છે. તેમના શબ્દોમાં: ‘આમ વેદાંત કહે છે કે માણસની અંદર એક છોકરામાં પણ બધા જ્ knowledgeાન હોય છે અને તે માટે માત્ર એક જાગૃતિ જરૂરી છે અને તે એક શિક્ષકનું કામ છે.’ તેના બિંદુને ઘરે ચલાવવા માટે, તે છોડની વૃદ્ધિનો ઉલ્લેખ કરે છે. જેમ છોડના કિસ્સામાં, તે પાણી, હવા અને ખાતર પૂરા પાડ્યા સિવાય બીજું કંઇ કરી શકતું નથી, જ્યારે તે તેના પોતાના સ્વભાવની અંદરથી વધે છે, તેવી જ રીતે માનવ બાળકની સ્થિતિ પણ છે. વિવેકાનંદની શિક્ષણ પદ્ધતિ આધુનિક શિક્ષણશાસ્ત્રીઓની આશ્ચર્યજનક પદ્ધતિની સમાન છે. આ પ્રણાલીમાં, શિક્ષક વિદ્યાર્થીની તપાસની ભાવનાને હાકલ કરે છે જે શિક્ષકના પૂર્વગ્રહ મુક્ત માર્ગદર્શન હેઠળ પોતાને માટે વસ્તુઓ શોધી કા .ે છે.

સ્વામીજી બાળકના યોગ્ય વિકાસ માટે ઘરે અને શાળામાં પર્યાવરણ પર ખૂબ ભાર મૂકે છે. માતાપિતા તેમજ શિક્ષકોએ બાળકને તેમના જીવનની રીત દ્વારા પ્રેરણા આપવી જોઈએ. સ્વામીજી હેતુ માટે ગુરુકુળની જૂની સંસ્થા (પૂર્વધારક સાથે જીવતા) અને સમાન પ્રણાલીની ભલામણ કરે છે. આવી સિસ્ટમોમાં, વિદ્યાર્થીઓ તેમની આગળ સતત શિક્ષકનું આદર્શ પાત્ર હોઈ શકે છે, જે અનુસરવા માટે રોલ મોડેલ તરીકે કામ કરે છે.

તેમ છતાં સ્વામીજી એ મંતવ્ય છે કે સામાજિક અથવા સમૂહ શિક્ષણ માટે માતૃભાષા એ યોગ્ય માધ્યમ છે, તેમ છતાં, તેઓ અંગ્રેજી અને સંસ્કૃતનું શિક્ષણ પણ સૂચવે છે. ઇંગલિશ પશ્ચિમી વિજ્ andાન અને તકનીકીમાં નિપુણતા માટે જરૂરી છે, ત્યારે સંસ્કૃત આપણા વિશાળ ક્લાસિકના storeંડાણમાં આવે છે. સૂચિતાર્થ એ છે કે જો ભાષા નાના વર્ગના લોકોનો લહાવો જળવાઈ રહે નહીં, તો સામાજિક એકતા વિના પ્રયાસે આગળ વધશે.

અભ્યાસના ક્ષેત્રોમાં વિવેકાનંદની તેમની શિક્ષણ યોજનામાંતે બધા અધ્યયનનો ધ્યાનપૂર્વક સમાવેશ થાય છે, જે વ્યક્તિના શરીર, મન અને આત્માના સર્વાંગી વિકાસ માટે જરૂરી છે. આ અધ્યયન શારીરિક સંસ્કૃતિ, સૌંદર્ય શાસ્ત્ર, ક્લાસિક્સ, ભાષા, ધર્મ, વિજ્ andાન અને તકનીકીના વિસ્તૃત માથા હેઠળ લાવી શકાય છે. સ્વામીજીના મતે દેશના સંસ્કૃતિ મૂલ્યોએ શિક્ષણના અભ્યાસક્રમનો એક અભિન્ન ભાગ બનાવવો જોઈએ. ભારતની સંસ્કૃતિ તેના આધ્યાત્મિક મૂલ્યોમાં મૂળ ધરાવે છે. રામાયણ, મહાભારત, ગીતા, વેદ અને ઉપનિષદ જેવા ક્લાસિકના અધ્યયન દ્વારા સમય-ચકાસાયેલ મૂલ્યો વિદ્યાર્થીઓના વિચારો અને જીવનમાં આત્મસાત કરવાના છે. આ આપણા આધ્યાત્મિક મૂલ્યોના બારમાસી પ્રવાહને વિશ્વ સંસ્કૃતિમાં રાખશે.

સ્વામીજીના જણાવ્યા મુજબ શિક્ષણ સૌંદર્ય શાસ્ત્ર અથવા લલિત કળાના શિક્ષણ વિના અધૂરું રહે છે. તેમણે જાપાનને કલા અને ઉપયોગિતાના જોડાણથી રાષ્ટ્રને કેવી રીતે મહાન બનાવી શકે છે તેના ઉદાહરણ તરીકે ટાંક્યા.
સ્વામીજીએ પુનરોચ્ચાર કર્યો કે ધર્મ એ શિક્ષણનો સૌથી અંતરનો મુખ્ય ભાગ છે. જો કે, ધર્મ દ્વારા, તેનો અર્થ તે કોઈ ખાસ પ્રકારનો નથી, પરંતુ તેનું આવશ્યક પાત્ર છે, જે માણસમાં પહેલેથી જ દેવત્વની અનુભૂતિ છે. તે આપણને વારંવાર અને યાદ અપાવે છે કે ધર્મ કટ્ટરમાર્ગ અથવા ક્રીડ્સ અથવા કોઈ પણ પ્રકારની ધાર્મિક વિધિઓમાં શામેલ નથી. તેના માટે ધાર્મિક રહેવાનો અર્થ એ છે કે જીવનને એવી રીતે જીવીએ કે આપણે આપણા વિચારો, શબ્દો અને કાર્યોમાં આપણું ઉચ્ચ પ્રકૃતિ, સત્ય, દેવતા અને સૌંદર્ય પ્રગટ કરીએ. આ ધ્યેય તરફ દોરી જનારા તમામ આવેગો, વિચારો અને ક્રિયાઓ કુદરતી રીતે એન્નોબલિંગ અને સુમેળમાં આવે છે, અને ટ્રુસ્ટ અર્થમાં નૈતિક અને નૈતિક છે. આ સંદર્ભમાં સ્વામીજીનો ધર્મ વિશેનો વિચાર, શિક્ષણનો આધાર તરીકે સમજવો જોઈએ. અમે નોંધ્યું છે કે તેના અર્થઘટનમાં, ધર્મ અને શિક્ષણ હેતુની ઓળખ વહેંચે છે.

ધર્મ શા માટે શિક્ષણનો ખૂબ જ પાયો બનાવે છે તે તેના નીચેનાસ્પષ્ટ થાય છે શબ્દોમાં: ‘ચારિત્ર્ય નિર્માણમાં, સારી અને મહાન બધી બાબતો બનાવવામાં, બીજાને શાંતિ મળે છે, અને પોતાની જાતને શાંતિ મળે છે, ધર્મ એ સર્વોચ્ચ હેતુ શક્તિ છે , અને, તેથી, તે દૃષ્ટિકોણથી અભ્યાસ કરવો જોઈએ. સ્વામીજી માને છે કે જો તેના ધાર્મિક મૂળ સાથે શિક્ષણ તેના દૈવી સ્વભાવ અને માનવ આત્માની અનંત સંભાવનાઓ પર માણસના વિશ્વાસને ઉત્તેજીત કરી શકે છે, તો તે માણસને મજબૂત, છતાં સહનશીલ અને સહાનુભૂતિપૂર્ણ બનવામાં મદદ કરશે તેની ખાતરી છે. તે માણસને કોમી, રાષ્ટ્રીય અને વંશીય અવરોધોથી આગળ પોતાનો પ્રેમ અને સારી ઇચ્છા વધારવામાં પણ મદદ કરશે.

વિવેકાનંદના શિક્ષણની ફિલસૂફીનું એમ માનવું ખોટું અર્થઘટન છે કે તેમણે ભૌતિક બાજુની સંપૂર્ણ ઉપેક્ષા કરવા માટે આધ્યાત્મિક વિકાસની ભૂમિકાને વધારે પડતી સમજ આપી છે. વિવેકાનંદ, ભારતના નવજીવન માટેની તેમની યોજનામાં, ગરીબી, બેરોજગારી અને અજ્ ignાનતાના નાબૂદીની જરૂરિયાત અંગે વારંવાર દબાણ કરે છે. તે કહે છે, અમને તકનીકી શિક્ષણની જરૂર છે અને બાકીના બધા ઉદ્યોગોનો વિકાસ કરી શકે છે, જેથી પુરુષો, સેવાની શોધ કરવાને બદલે, પોતાને માટે પૂરતી આવક મેળવી શકે અને વરસાદના દિવસની સામે કંઈક બચાવે. તેને જરૂરી લાગે છે કે ભારતે પશ્ચિમી દેશોમાંથી તેમની સંસ્કૃતિમાં જે સારું છે તે બધું લેવું જોઈએ. જો કે, એક વ્યક્તિની જેમ, દરેક રાષ્ટ્રની વ્યક્તિગતતા હોય છે, જેનો નાશ થવો જોઈએ નહીં. ભારતની વ્યક્તિત્વ તેની આધ્યાત્મિક સંસ્કૃતિમાં રહેલી છે. સ્વામીજીની દ્રષ્ટિએ, સંતુલિત રાષ્ટ્રના વિકાસ માટે, આપણે પશ્ચિમની ગતિશીલતા અને વૈજ્ .ાનિક વલણને આપણા દેશની આધ્યાત્મિકતા સાથે જોડવું પડશે. સંપૂર્ણ શૈક્ષણિક કાર્યક્રમ એટલો આયોજિત થવો જોઈએ કે તે યુવાનોને દેશની ભૌતિક પ્રગતિમાં યોગદાન આપવા તેમજ ભારતના આધ્યાત્મિક વારસાના સર્વોચ્ચ મૂલ્યને જાળવવા માટે સજ્જ કરશે.
સ્વામીજીની શિક્ષણ યોજનાનું બીજું મહત્વનું પાસું મહિલા શિક્ષણ છે. તેને ખ્યાલ છે કે જો તે આપણા દેશની મહિલાઓને યોગ્ય પ્રકારનું શિક્ષણ મળે છે, તો તેઓ તેમની પોતાની સમસ્યાઓ તેમની પોતાની રીતે હલ કરી શકશે. તેમની સ્ત્રી શિક્ષણની યોજનાનો મુખ્ય ઉદ્દેશ તેમને મજબૂત, ડર ઓછો અને તેમની પવિત્રતા અને ગૌરવ પ્રત્યે સભાન બનાવવાનો છે. તેમણે નિરીક્ષણ કર્યું છે કે પુરુષો અને સ્ત્રીઓ શૈક્ષણિક બાબતોમાં સમાન રીતે સક્ષમ છે, તેમ છતાં, સ્ત્રીઓ ઘર અને કુટુંબને લગતા અભ્યાસ માટે વિશેષ યોગ્યતા અને યોગ્યતા ધરાવે છે. તેથી તે સિલાઇ, નર્સિંગ, ઘરેલું વિજ્ .ાન, રાંધણ કલા, વગેરે જેવા વિષયોની રજૂઆત કરવાની ભલામણ કરે છે જે તેમના સમયે શિક્ષણનો ભાગ ન હતા.

નિષ્કર્ષ વિવેકાનંદની શિક્ષણ યોજનાનું પ્રદર્શન અને વિશ્લેષણ તેના રચનાત્મક, વ્યવહારુ અને વ્યાપક પાત્રને પ્રકાશિત કરે છે. તેને ખ્યાલ છે કે શિક્ષણ દ્વારા જ જનતાનું ઉત્થાન શક્ય છે. તેના પોતાના શબ્દોનો સંદર્ભ લેવા માટે: યુરોપના ઘણા શહેરોની મુસાફરી કરીને અને તેમાંના ગરીબ લોકોની સુવિધાઓ અને શિક્ષણનું નિરીક્ષણ કરીને, મારા પોતાના ગરીબ લોકોની સ્થિતિ મારા મગજમાં આવી હતી અને હું આંસુઓ વહાવી શકતો હતો. ક્યારે ફરક પડ્યો? “શિક્ષણ” એ મને મળતો જવાબ હતો.

તેઓ ભારપૂર્વક જણાવે છે કે જો સમાજમાં સુધારો કરવો હોય તો શિક્ષણ દરેકને ઉચ્ચ અને નીચું સુધી પહોંચવું પડશે, કારણ કે વ્યક્તિઓ સમાજના ખૂબ જ ઘટકો છે. જ્યારે માણસ તેની આંતરિક ભાવના પ્રત્યે સભાન બને છે ત્યારે માનમાં ગૌરવની ભાવના વધે છે, અને તે જ શિક્ષણનો હેતુ છે. તેઓ વિજ્ andાન અને તકનીકીની પ્રગતિ દ્વારા લાવવામાં આવેલા નવા મૂલ્યો સાથે ભારતના પરંપરાગત મૂલ્યોને સુમેળમાં લેવાનો પ્રયત્ન કરે છે.

તે નૈતિક અને આધ્યાત્મિક શિક્ષણ દ્વારા માણસના પરિવર્તનમાં છે કે તે બધી સામાજિક અનિષ્ટનો નિવારણ શોધે છે. આપણા પોતાના દર્શન અને સંસ્કૃતિના મક્કમ ધોરણે શિક્ષણની સ્થાપના કરતા, તે આજની સામાજિક અને વૈશ્વિક બિમારીના શ્રેષ્ઠ ઉપાયો બતાવે છે. તેમની શિક્ષણ યોજના દ્વારા, તે જાતિ, જાતિ, રાષ્ટ્રીયતા અથવા સમયને ધ્યાનમાં લીધા વિના નૈતિક અને આધ્યાત્મિક કલ્યાણ અને માનવતાના ઉત્થાનને સાકાર કરવાનો પ્રયાસ કરે છે. તેમ છતાં, સ્વામી વિવેકાનંદની શિક્ષણ યોજના, જેના દ્વારા તેઓ એક મજબૂત રાષ્ટ્ર બનાવવાનું ઇચ્છતા હતા, જે વિશ્વને શાંતિ અને સુમેળ તરફ દોરી જશે, તે હજી એક દૂરની વાત છે. આ તે સમય છે કે આપણે તેમના શિક્ષણના દર્શન પર ગંભીર વિચારણા કરીએ છીએ અને પ્રત્યેક-શરીરને તેના આહવાનને યાદ કરીએ છીએ – ‘ઉઠો, જાગૃત થો, અને લક્ષ્ય પ્રાપ્ત ન થાય ત્યાં સુધી બંધ ન કરો.

pdf 1. Download Education in the Vision of Swami Vivekananda article – English
pdf 2. સ્વામી વિવેકાનંદ લેખની દ્રષ્ટિએ શિક્ષણ ડાઉનલોડ કરો – ગુજરાતી
pdf 3। स्वामी विवेकानंद के दर्शन में नगर शिक्षा
pdf 4. Download full text Education in the Vision of Swami Vivekananda article – English
pdf 5. Download Original Text – Education – Swami Vivekananda article – English

Urgent Action needed for protecting villages from rising sea levels because of Global Warming(Sea Barrier Conservation Project)



A. Introduction

An extensive portion of the land alongside the sea at Dandi and further south along the coastline in the Kantha Vibhag area has a problem of sea erosion and sea water overflowing into agricultural lands and over time this area has become unusable because of the saltiness of the land (know as Khanjar). This will continue to be a bigger problem because of rising oceans. Seasonal Monsoon flooding is another problem that has to be addressed, flooding in the villages during the rainy season disrupts life and it takes months to recover, proper draining and preparedness for the annual rains will alleviate the issue.

There is now an increasing need to protect the coastline and inner areas of our gams from sea water and erosion, especially because of rising waters due to global warming. Sea Water that has been flowing into the Khanjar areas over the years has been turning good arable farm land into unusable land caused by salty sea water and sea erosion. This can readily be reversed by erecting natural sea barriers where sea water overflows into the land in the form of sand and rock barriers and mangrove vegetation. Fish farmers who currently use sea water can continue doing so by piping sea water to the required pond areas.

Any solutions implemented should take into consideration monsoon rains together with the problems of drainage and runoff of much needed fresh water into the sea, it may be desirable to store this water perhaps in a lake. A feasibility study of all possible solutions should be presented before any project is started, this will all be done with the help and collaboration of the regional government departments.

As part of the Tree Planting Project, thousands of trees should be planted on the Dandi coastline as protection against natural calamities like cyclone, hurricane, Tsunami, etc.

B. Key Issues

– Severe sea erosion problems in some areas on the beachfront and further inland
– Sea levels rising every year due to climate change
– the solution of P.P. Gabions is not suitable
– Protection by using tetrapod mays be part of the solution, though high cost may be an issue
– If protection work is carried out by larger size stones, Gabions, Tetrapods, Beach will loose its
natural beauty
– a study needs to be conducted before a solution is implemented
– requires a permanent long term solution
– time is of the essence, if the government is unable to help with a timely solution then a community funded solution will be the only alternative.

C. Potential Solutions and Opportunities

The one solution is to put up barriers that will prevent sea water from overflowing into land areas, these barriers should be as high as the height of the highest watermark during high tide multiplied by two, this will ensure a permanent long term solution. Routine maintenance has to be planned on a periodic basis, perhaps quarterly to ensure that the barriers are not compromised due to soil erosion and wave action.

Land Reclamation – preventing sea water from overflowing into the area and reversing the saltiness of the Khanjar area will suddenly make hundreds of acres of land available for farming and other non-agricultural uses.

D. Challenges

1. Currently, sea water is used by the fishing industry in ponds, continuation of this supply is necessary by providing piping from the coastal area to the inland ponds on a limited basis.
2. Funding for the project
3. If nothing is done then there is a threat the entre Kantha Vibhag area may be overrun with sea water and it will result in loss of farmland and habitat.

E. Project Implementation

– All work that has to be done should be conducted with the help and permission of the relevant government authorities.
– A detailed project plan and timeline should be established
– Proper project management and controls to be in place

pdf 1. Download Kantha Vibhag Sea Barrier Project – English
pdf ૨. દોવ્ન્લોઅડ કાંઠા વિભાગ સેક્સિ બારરીર પ્રોજેક્ટ – ગુજરાતી
pdf 3। DOWNLOAD कोस्ट विभाग सेक्सी बैरिअर प्रोजेक्ट – हिंदी

National Jal Shakti Abhiyan Project

*** Tree Planting Project
Tree Planting Project
pdf 1. Download Sanskrutik Vano – Gujarati
pdf 2. Download Sanskrutik Vano – English

*** Proposed Hotel and Supermarket Project
. Proposed Hotel and Supermarket Project

pdf 1. Download Gam Development Report – English

pdf 2. Download Gam Development Report – Gujarati

pdf 3. Download Kantha Vibhag Friendship Trust Report

pdf 4. Download Brief History of Koli Samaj

pdf 5. Download Health and Healing, a series of articles on the Science of Health and Healing by Dr. Devananda Tandavan

pdf 1. Download Essence of Hinduism by Gandhi

pdf 2. Download 11 Vows of Gandhi

pdf 3. Download The Gita According to Gandhi (The Gospel of Selfless Action)

pdf 4. Download Gandhi’s book – From Yeravda Mandir

pdf   Download “We are Hindus” (illustrated) by Dineshbhai Patel (Swinden)

*** Featured Sites:
. Gujarat State – NRI Site
. Divyabhaskar – Gujarati News/Samachar ePaper
. Divyabhaskar – Gujarati News/Samachar
. Gujarati One India News Site
. World Hindu News
. One India News Site
. Aksharnaad.com
. DeshGujarat.com
. India Barriers
. Gujarati Lexicon
. Gujarat Tourism
. Shodh Ganga – Reservoir of Indian Thesis
. PDF DRIVE – Download Free PDF Files
. News India Times
. The Better India
. State of the Planet

*** Astrology:
. Ask Ganesha
. Drik Panchang (all year)
. Daily Panchang
. Vedic Calendar
. Download iCal, Outlook and Google calendar format Vedic Calendars
. Gujarati Calendars – Vikram Samvat Hindu Tithi Calendar


Old Banyan Tree – Matwad



Purpose of the Website:

    1. First and foremost, is to recognize our roots and rich culture and heritage and social and community practices which is prevalent in all our communities around the world..
    2. Valuing and drawing up existing knowledge, skills and talents of the members of the Mandhata Community Globally.
    3.  Networking with each other, helping and guiding members and affiliated associations to optimise their abilities in order to fulfil set objectives.
    4. Addressing specific issues on their own merits and proven experiences.
    5. Develop and enhance the quality of life in our village areas in India by promoting education and development in all spheres of life.
    6. Record and Archive our roots and heritage and make it available globally.
    7. Promote Hindu Religious, Spiritual, Cultural and Social Practices
    8. Recognize and acknowledge achievements by our people around the world.
    9. Network and share Best Practices to ensure a peaceful and sustainable future for our communities around the world by living in harmony with people and nature and to protect the environment.
    10. Make positive contributions to society in general and to all the people and countries that we live in, around the world

[n.b. If you would like to contribute material for the site (photos or documents) or to become an Editor, please send a message to the email account mandhataglobal@gmail.com.]


Mandhata Community – Who are they ???

Mandhata Community refers to all the Koli Patel Community people who originate from the Navsari District of South Gujarat in India who migrated to various overseas countries.

The first Koli Patel immigrants from Navsari District are recorded to have sailed for South Africa in 1860. Over the years since then many more joined them. Others traveled to Fiji and then to New Zealand as early as 1902. During the War years and later large numbers traveled to East Africa.

Initially they came to work on the plantations and to build roads and railways. As years passed the vast majority of them settled in the countries where they worked. The first immigrants were all young men who went back to their local villages to get married and return to be followed by their wives a little later.

It is these immigrants who identified themselves as Mandhata Community. It is estimated that they number over a hundred thousand. UK has over 40,000 settled mainly in large cities and are now involved in almost all professions and in every industry, as in other countries too.

A vast number of us settled overseas are now sixth and seventh generation. Even the later arrivals boast third and forth generation. Yet we have continued close relationship with our extended families in India. Most of us visit regularly and many have built homes on their ancestral land.

This site highlights the history and life of the Mandhata Patel Community.

Site Specifics

This site has been built using a web content management framework, this will enable many people around the world to contribute content without any programming skills, all that is required is basic computer skills, this will ensure that content is contibuted by our communities around the world and also will ensure independance, so that no one person is tasked with the responsibility of maintaining the site. If you’d like to become a contributor, simply send an eMail message to our group email address, mandhataglobal.com. (exclude the period).

The site has been kept as simple as possible. Anyone with a basic knowledge of computing and internet will be able to interact. We are aware that a large number of you have a fund of knowledge to contribute to this site so that it can become a comprehensive repository of our history and heritage illustrated in words and pictures. In years to come this site would develop into a resource that our coming generations would refer to learn about their roots. We invite you to volunteer yourself as an administrator.

This site will be bilingual. We shall use English and Gujarati to reach as many of our people as possible.

On this site you will be able to read shorter articles in full, and where need be a .pdf version to copy. Large articles and other printed material will be in .pdf format for copying and printing.



When in the quiet of the night the question arises in your mind as to who your forefathers were? Where did they come from? How did they live? And you desperately want to explore your roots, this website may help you..

Perhaps the obvious starting point of this inquiry could be our own first hand knowledge of the stories told by our fathers and grandfathers of their experiences in their villages and how they made it to the foreign lands all over the world.

From their own lips we have heard how a few young men from the villages found construction jobs building railways in Surat and other nearby cities. Back in village for holidays their offers of help led more youths to join them. At work they came in contact with other peoples and particularly the English who valued their construction knowledge. This broadened their horizon. When opportunities came their way to work for railways in East Africa, plantations in South Africa and New Zealand many volunteered and packed their bags.

From their own lips we have heard how a few young men from the villages found construction jobs building railways in Surat and other nearby cities. Back in village for holidays their offers of help led more youths to join them. At work they came in contact with other peoples and particularly the English who valued their construction knowledge. This broadened their horizon. When opportunities came their way to work for railways in East Africa, plantations in South Africa and New Zealand many volunteered and packed their bags.

My paternal and maternal grandfathers both came to Mombasa, in East Africa to work on the Railways in 1919/21. They were perhaps among the first there and in their own words life was terrible. They lived in tents and were always in fear of the wild animals. For the first year or two they survived on boiled lentils with some pepper and salt. Later they grew chillies and ginger. Apart from bhajan singing in the dim light of a lantern, other entertainment was zero. Life in South Africa or New Zealand was no different. This was soon after the First World War period. Political power struggle was intense among the European powers and British were digging in wherever they went.

Period prior to the Second World War was the 2nd wave of immigration for our people. Passports were easily available and hundreds of youths leaving their families behind boarded sea-going clippers and left in search of a better life. A number of them perished and for the many who made it, life was very, very hard in every respect. Homesickness gripped many.

Read further about our History in the articles below.

 1. Read/Download the story of India’s Historic People by Keshavbhai J Patel.

 2. Read/Download the Early Katha Migration in Gujarati by Maganbhai B Karadia

 3. Read/Download ‘Our Finest Patriotic Years by Maganbhai B Karadia

 4. Read/Download ‘Koli Samaj, a Historical Perspective’ by Dr. Arjun Patel

5. Read/Download ‘ History of Koli/Kori/Mandhata People’


Sultanpur – Migrating Flamingos



Coastal Area new Dandi

Coastal Area near Dandi

Jespor 2

Jalaram Bapa Mandir

Bridge near Aatgam

Bridge near Aatgam



Keshavbhai meeting school children


New Avdafalia Shiv Mandir (2017)

Karadi School

Karadi School

School Children during Assembly - Karadi School

School Children during Assembly – Karadi School

School Children - Republic Day Celebrations

School Children – Republic Day Celebrations

Scan 4

Youth Leadership and Educational Seminar


 Shree Amratbhai Jerambhai Patel (in blue Shirt) And Shreemati Taraben Amratbhai Patel of Machhad are residents in USA. Both are generous donors of our Samaj. They visit Gam almost every year and sponsor a number of project in Machhad, other Kantha Vibhag gams. They are particularly interested in educational projects which we organise year after year. Their generous sponsorship help students with scholarships and various educational seminars for the students.  This Leadership Seminar was hosted by them and was held on 12th April 2014.




Babubhai Patel UK (MBE) Residence in Avdafalia

Download Gujarat Travel Guide 1: pdf Gujarat Travel Guide


Download Gujarat Travel Guide 2: pdf Gujarat Travel Guide


Download Lonely Planet Gujarat Travel Guide 3: pdf Gujarat Travel Guide


GujTube.com GujTube.com TOP Gujarati Entertainment Site


Gujarat State Portal Gujarat State Portal


Navsari Area





Gujarat Travel Map (click on map to enlarge)




List of Villages in Jalalpore, Navsari, Gujarat